tag:blogger.com,1999:blog-29216892Wed, 05 Aug 2009 19:13:05 +0000எண்ணச் சிறகுகள், கவிதை வானில், மனித நேயம்...நட்பு...ஜீவகாருண்யம்... சுமந்து பறக்கட்டும்...http://kaaniyaru.blogspot.com/noreply@blogger.com (மா.கலை அரசன்)Blogger56125tag:blogger.com,1999:blog-29216892.post-2759337462875604223Mon, 02 Apr 2007 16:27:00 +00002007-04-02T22:03:08.694+05:30<span style="font-size:130%;">பாகம் – 7.</span><br /><br /><span style="color:#ffff00;">காவலற்ற எதுவும்<br />பயனுற்று இருத்தல் அரிது..<br />பயனற்ற எதுவும் காவலோடு இருத்தல் அரிது...<br /><br />மதிப்பு மிக்கவை மட்டுமே<br />உலகத்தில் காவலுற்று இருக்கின்றது...<br /><br />கட்டுக்கோப்பான காவல் தான்<br />கவலையற்ற வாழ்விற்கு வழிசெய்கின்றது...<br /><br />காவலுற்ற உலகம் கவலையற்று இருக்கும்<br />காவலற்ற உலகம் கலக்கத்திலே மிதக்கும்...<br /><br />தொல்லையில்லை எல்லையிலென்று தெரிந்தால்தான்<br />தொழில்கள் கூட நாட்டில் செழிக்கும்...<br /><br />திருட்டுக்கள் நடக்காதென்று<br />திட்டமாய் தெரிந்தால் தான்<br />தூக்கம் கூட கண்ணை வந்து தழுவும்...<br /><br />பயமற்று உணரும் போதுதான்<br />பசியைக்கூட முழுவதுமாய்<br />மனம் உணர்தல் கூடும்...<br /><br />பயம் அத்தனை<br />சுகத்தையும் அழித்து<br />துக்கங்களை மட்டுமே பரிசாக்கும்...<br /><br />பயமற்ற காவலோ<br />துக்கங்களின் சுவடுகளைக் கூட<br />சந்தோச வீட்டின் படிக்கட்டுக்களாக்கிவிடும்...<br /><br />பெரியவர் கூட<br />என் தங்கத் தாரகைக்கு காவலாய்<br />வந்தவராய் இருக்குமோ?!...<br /><br />ஒரு கணம் திகைத்து<br />மறு கணம் தெளிந்து<br />கலக்கத்தைத் தவிர்த்து<br />அப் பழத்திடமே பகர்ந்தேன்<br />“தாத்தா!, ஆண்களை<br />அம்மணீ! என்றழைப்பதில்லையே!”<br /><br />தாத்தாவிற்கு பக்குவம் மட்டுமல்ல<br />சொற்பதமும் வாய்த்திருக்க வேண்டும்...<br />சுருக்கென்று வார்த்தைகளாலும்<br />குத்தும் கலை அறிந்திருக்க வேண்டும்...<br /><br />அதனால் தான்...<br />“நாய்களின் குலைப்பெல்லாம்<br />நன்மதிக்கு கேட்டிருக்க அவசியமில்லை...”<br />என்றார்...<br /><br />ஆகா!...<br />என் தேவதையின் பெயர் நன்மதியா?!...<br />பொருத்தமான பெயர்தான்...<br />பெயர்வைத்த வாய்க்கு<br />சர்க்கரைப் பொங்கலிடலாம் தவறில்லை!...<br /><br />ஒருவேளை, பெரியவர்,<br />உவமை கூறி நம்மை சாடியிருக்கலாமோ?!...<br /><br />இருக்காது...இருக்கக்கூடாது<br />உவமையாய் இருக்கக்கூடாது...<br />அந்த முழுமதியின் பெயர்<br />நன்மதியாகவே இருக்க வேண்டும்...<br /><br />நன்மதியென்றே அவளின் பெயரை<br />என்னுள் கருக்கொண்டு<br />உருக்கொண்டேன்...<br /><br />காதலின் வேகத்தில்<br />கட்டுக்களும் காவலும்<br />கண்களுக்கு தெரிவதேயில்லை...<br /><br />காதல் எண்ணங்களுக்கும் ஏக்கங்களுக்கும்<br />சடங்குகளும் சம்பிரதாயங்களும் கூட<br />அணையிட்டு தடுத்துவிட முடிவதில்லை...<br /><br />காதல் மழைக்காலத்து காளான் போன்றது...<br />காதலுற்றவரைக் கண்டால் - அது<br />வெளிப்பட்டே தீரும்...<br /><br />காதல் உள்ளம்<br />காட்டு வெள்ளம் போல் சக்தி கொண்டது...<br />அது கட்டுக்களையும் காவலையும் கடந்து<br />தன் எல்லைகளை தொட்டே ஓடும்...<br /><br />நல்ல காதலுள்ளம்<br />இங்கிதமும் அறிந்தது...<br />பிறர் உள்ளம் கசக்கி<br />இன்பம் காண துணியாது அது...<br /><br />என் காதலை<br />என்னவளிடம் சொல்லியாக வேண்டும்...<br />தாத்தாவின் மனதையும் புண்படுத்தலாகாது...<br /><br />என் செய்வேன்...<br />என் செய்வேன்...<br />என் இறைவா செப்பாயோ!...<br /><br />வேலிதாண்டி தோட்டத்துள்<br />நுழைவதைக்காட்டிலும்<br />காவல்காரனோடு சமரசம் செய்து<br />சம்மதத்தோடு நுழைவது சிறப்பல்லவா?!...<br /><br />தாத்தா நமக்கொன்றும் பகையல்லவே...<br />சமரசம் செய்து கொள்வதொன்றும் தவறல்லவே...<br /><br />மெல்ல அருகு சென்று<br />அன்போடழைத்தேன்<br />“தாத்தா”...<br /><br />அனுபவப் பழத்திற்கென்<br />அழைப்பின் நோக்கம் தெரியாமலா இருக்கும்...<br />கண்களால் என் உள்ளம் துளாவி<br />உற்று நோக்கினார்...<br />“என்ன? சொல்ல வந்ததை சொல்.”…<br />என்ற அர்த்தமிருக்குமோ?...<br />அவர் பார்வைக்கு....<br /><br />நான் அவ்வாறே<br />அர்த்தம் செய்துகொண்டேன்...<br /><br />“தாத்தா!,<br />சற்று நேரத்திற்கு முன்<br />கிரகணம் பற்றிய<br />அறிவியல் உண்மைகளை பகர்ந்தேன்...<br />கூடிநின்ற கூட்டத்தில்<br />பலர் சிரிக்க, ஏழனமாய்...<br />இன்னவளோ,<br />என் கருத்திற்கு கைதட்டி<br />மற்றோரும் ஏற்கச்செய்தாள்...<br />இவ் இனியாளுக்கு<br />என் நன்றி பகர்தல் தகுமன்றோ!...<br />அதற்கு தங்கள் அனுமதியை வேண்டுகின்றேன்” என்றேன்.<br /><br />அனுபவத்தின் ரேகை படிந்த<br />தாத்தாவின் முகத்தில்<br />அமைதி தவழ்ந்தது<br />வானம் தழுவும் மேகமதாய்...<br /><br />இனியாளின் பெயர்<br />அமுதம் ஒத்த நன்மதியென்றே எண்ணி<br />“நன்மதி மிக்க நன்றி...<br />தங்களின் கனிவான<br />கைத்தட்டலுக்கு...<br />நான் சொன்ன பெயர் சரிதானே?!”, என்றேன்...<br /><br />ஏந்திழையின் இன்முகம்<br />ஆயிரம் பூக்களின் மலர்ச்சியாய் ஜொலித்த போதும்...<br />அமுத வாயினின்றும்<br />குயிலின் குரலாய்<br />ஒரு சொல் வாராதோ என்று ஏங்கித்தவித்தேன்...<br /><br />என் ஏக்கத்திற்கு...<br />ஏமாற்றம் தான் விடையாய் கிடைத்தது...<br />காதல் புத்தகத்தில்<br />ஏமாற்றத்தின் பக்கங்கள் தான் அதிகமோ?!...<br /><br />இல்லையெனில்...<br />மௌனத்தின் பொருள்<br />சம்மதமென்று அர்த்தப்படுத்திக் கொண்டு<br />காதல் வேள்வியில் உருகும்<br />நெய்யாக வேண்டுமோ?!...<br /><br />ஏங்கித்தவித்த மனது<br />ஆற்றாமையால் கேட்டேவிட்டது...<br />“கேள்விக்கு ஆறுதலாய்<br />பதிலொன்று பகரமாட்டீரோ?!...”<br /><br />இப்போதும்<br />மதியின் முகத்தில் பூக்களின்<br />மலர்ச்சியே பூத்துச்சிரித்தது...<br />புல்லாங்குழலின் இசையாய்<br />அவளின் இன்சொற்கள்<br />இதழ்விட்டு பிரியவே இல்லை...<br />ஒருவேளை அதற்கு மனமில்லையோ?!...<br />தேன் அதரங்களைவிட்டு அகல்வதற்கு...<br /><br />குழப்பச் சருகுகள் என்னுள்<br />சப்தம் செய்து கொண்டிருந்தது...<br />“ஒரு வேளை,<br />நான் பேசுவதை<br />அவள் விரும்பவில்லையோவென்று!...”<br /><br />என் கற்பனைகளுக்கு<br />தாழ்ப்பாளிட்டு விட்டு...<br />என் நெற்றிப்பொட்டில்<br />வார்த்தைச் சம்மட்டியால் ஓங்கியடித்து<br />எதார்த்தச் சுவரில் வரட்டியாய்<br />ஒட்டச் செய்தார் பெரியவர்,<br />ஒற்றை வார்த்தையில்...<br /><br />“தம்பீ!...<br />நன்மதிக்கு பேசவராது!!!…”<br /><br />வானத்து நட்சத்திரங்கள்<br />உதிர்ந்து வீழ்ந்து<br />இருக மூடியது என்னை...<br />திறந்திருந்த என் கண்களுக்கு<br />தெரிந்ததெல்லாம் இருள் மட்டும் தான்...<br />அவள் ஒளிமுகம் தவிர்த்து…<br /><br />இப்போதும்<br />பூத்துக் கொண்டுதானிருந்தது பூக்கள்<br />அவள் முகத்தில் மட்டும்<br />புன்னகைப் பூக்களாக...<br /><br />அவள் பூமுகத்தின் வாசம்<br />என் மனப்பூக்களிலும் பரவியிருக்க வேண்டும்...<br />இருண்டு தெரிந்ததெல்லாம்<br />ஒளிப்பூக்களைச் சூடிக்கொண்டது...<br />என் மனம் போல...<br /><br />வார்த்தை சொல்லாத காதலை...<br />அசையும் விழிகளும்<br />மலரும் பூமுகமும் சொல்லிவிடும்...<br /><br />பூக்கள் பேசிப்பேசியா நம்மை ஈர்த்தது...<br />வான்மதி பாட்டுப்பாடியா<br />தன்னை பார்பார் என்றது?...<br /><br />நன்மதி மட்டும்<br />பேசித்தான் தீரவேண்டுமா?!...<br />கடவுள் கூட வஞ்சனை சொய்து இருக்கலாம்...<br />காதல் நெஞ்சம் வஞ்சிக்கலாமா?...<br />அவள் மேல் பிறந்த<br />என் காதல் ஊற்றின்<br />நீரோட்டம் குறையவே இல்லை...<br />மேலும் பொங்கிப் பிரவாகமே செய்தது…<br /><br />மீண்டும் தாத்தாவின் அருகு சென்று<br />சத்தமாக சொன்னேன்...<br />“தாத்தா!<br />என் பெற்றோருடன் வருகின்றேன்<br />உங்கள் வீட்டிற்கு”, என்று.<br /><br />நன்மதி<br />ஒரவிழியால் பார்த்து இதழோரம்<br />புன்னகை ஒன்றை பூக்கவிட்டாள்..<br /><br />அவளின்<br />ஒற்றைச் சிரிப்பில் ஒழிந்திருந்தது<br />உலகத்து மொழிகளின்<br />மொத்த வார்த்தைகளும்!!!....<br />ஃஃஃ (முற்றும்)<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29216892-2759337462875604223?l=kaaniyaru.blogspot.com' alt='' /></div>http://kaaniyaru.blogspot.com/2007/04/7.htmlnoreply@blogger.com (மா.கலை அரசன்)0tag:blogger.com,1999:blog-29216892.post-1794231016383641723Fri, 30 Mar 2007 16:24:00 +00002007-03-30T21:58:59.466+05:30<span style="font-size:130%;color:#3333ff;">பாகம் – 6.</span><br /><br /><span style="color:#ffff66;">ஐயப்பாடுகளுக்குள் தான்<br />ஐக்கியமாகிக் கொள்கின்றோம்<br />அநேக நேரங்களில்...<br /><br />தயக்கக் கூண்டுக்குள் தான்<br />தவித்துக் கொண்டிருக்கிறோம் - நல்ல<br />தருணங்களை தவறவிட்டு விட்டு...<br /><br />சோம்பலின் போர்வைக்குள் தான்<br />குளிர்காய்ந்து கொண்டிருக்கிறோம்<br />உற்சாக ஒளியை இழந்துகொண்டு...<br /><br />மக்கள் வெள்ளத்தில்<br />நீந்திக் கரைசேர முயலும்<br />என் சிந்தை கவர்ந்த<br />சுந்தரச் செல்வியை<br />எட்டிவிட எண்ணி சிட்டாய் ஏகினேன்<br />அவள் பட்டுப்பாதம் தொட்டுக் கடந்த திசையில்...<br /><br />தூரங்களை நான் கடந்த பின்னும்<br />இருவருக்கும் இடையேயான<br />தூரம் தான் குறைந்த பாடில்லை...<br />காட்டு வெள்ளத்தில்<br />எதிர் நீச்சல் போடும்<br />சிறு எறும்பு போலதான் என் நிலையும்...<br />தொடங்கிய இடத்திற்கேத்தான்<br />தள்ளப்படுகின்றேன் மக்கள் வெள்ளத்தால்!...<br /><br />ரோஜா மலர் வேண்டுமாயின்<br />முட்களின் தீண்டலை தாங்கத்தான் வேண்டும்...<br />மலைத்தேனை ருசிக்க வேண்டுமாயின்<br />தேனீக்களின் கொடுக்குகளை சமாளிக்கத்தெரிய வேண்டும்...<br />நிழலின் அருமை தெரிவதற்கு<br />வெயிலின் வெம்மை உணர்ந்திருத்தல் வேண்டும்...<br />காதலை நுகர்வதற்கும்<br />காத்திருப்பும் முடிவுறா முயற்சியும் வேண்டும்...<br /><br />தூரத்தில் இருக்கும் போது<br />தெரியாத பதற்றமும் பரவசமும்<br />பல காலம் பார்க்காத<br />ஊரை நெருங்க நெருங்க பற்றிக்கொள்ளும்...<br />என் நிலையும் அது தான்...<br />என் பிரிய சகியை நெருங்க நெருங்க...<br />பதற்ற நெருப்பு என்னிலும் பற்றிக்கொண்டது...<br />பரவசக்குளிரில் உள்ளம் குதூகலித்தது...<br /><br />உற்சாகத்தின் விளிம்பில் நின்று<br />மயிர்க்கால்கள் கூட நர்த்தனம் ஆடி<br />பரவசத்தின் எல்லையை பறைசாற்றுகின்றது...<br /><br />கைகள் தொடும் தூரத்தில்<br />காரிகையை நெருங்கிவிட்டேன்...<br />இருவரின் உள்ளங்களின்<br />தொலைவை எங்கனம் அறிவேன்?!...<br /><br />எப்போதுமே திறந்த புத்தகங்கள் தான்<br />கடலும் காதலும்...<br />மூச்சையடக்கத்தெரியாதவன் கடலையும்<br />உணர்வுகளை மதிக்கத்தெரியாதவன் காதலையும்<br />மர்மம் என்கின்றான்...<br />மூச்சையடக்கி மூழ்கிப்பழகினால்<br />முத்தெடுக்கலாம் கடலில்...<br />உணர்வுகளில் புரிதலை வளர்த்துக்கொண்டால்<br />காதலிக்கும் தகுதிபெறலாம் உலகில்...<br /><br /><br />உணர்வுகளைப் புரிதல்<br />சாத்தியமென்றே நினைக்கின்றேன்...<br />காதலும் சாத்தியம் தான் அதனால்...<br />ஏந்திழை என்னை ஏற்கும் நிலைவரும்...<br />தூரத்தின் தொலைவோ<br />கைகளுக் கெட்டும் தொலைவில் தான்...<br /><br />கணப்பொழுதில்<br />என் நினைவைக் கலைத்து<br />நெஞ்சத்தில் குடிகொண்டவளின்<br />முன்சென்று நின்றேன்...<br /><br />உணர்வுகளின் ஏக்கத்தையும் தாக்கத்தையும்<br />வார்த்தைகளில் வடிவாக்கி<br />வானவில்லாய் வர்ணம் தீட்டி<br />ஆசைகளை அவளிடம் கூறிவிட<br />எண்ணம் என்னுள்ளே கொண்டேன்..<br /><br />என்னன்னவோ செய்தும்<br />வார்த்தைகள் தான்<br />வாய்விட்டு வரமருக்கின்றது!...<br /><br />அத்தனையும் தாண்டி<br />ஒற்றை வார்த்தையில் அழைத்தேன் அவளை,<br />‘அம்மணீ...’<br /><br />பதிலும் வந்தது!...<br />அவளிடமிருந்தல்ல...<br />அறுபதைத்தாண்டிய ஒரு<br />அனுபவப் பழத்திடமிருந்து<br />‘தம்பீ...என்னவேண்டும்?!...’<br /><br />அவளின் தாத்தாவாக இருக்குமோ?!...<br />ஃஃஃ</span><span style="color:#009900;">………………………………………………………………… </span><span style="color:#3333ff;"><strong>(வளரும்....)</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29216892-1794231016383641723?l=kaaniyaru.blogspot.com' alt='' /></div>http://kaaniyaru.blogspot.com/2007/03/6.htmlnoreply@blogger.com (மா.கலை அரசன்)0tag:blogger.com,1999:blog-29216892.post-7477494377080335167Mon, 26 Feb 2007 17:42:00 +00002007-02-26T23:18:21.564+05:30<span style="color:#3333ff;"><u><span style="font-size:180%;">பாகம் – 5.</span></u><br /></span><br /><span style="color:#ffff33;">காதல் சுவாம் போன்றது...<br />காதல் இதயம் போன்றது...<br />காதல் காற்றைப்போல் வியாபித்திருப்பது...<br />காதல் அலைகளாய் ஆர்ப்பரிப்பது...<br />காதல் நட்சத்திரமாய் ஜொலிப்பது...<br />காதல் மழலையாய் கனிவது...<br /><br />காதல் உற்ற உலகம் காலம் கடந்து வாழும்...<br />காதல் அற்ற உலகம் கரைந்தே இறந்து போகும்...<br /><br />காதலில் எந்தக் காதல் சிறந்தது?!...<br />மனிதக் காதல் சிறந்ததென்றே சிலாகித்து<br />நாளும் பிதற்றித்திரிகின்றோம்!...<br /><br />என்வரையில் சொல்வேன்<br />மனிதனும், மனிதன் வளர்க்கும்<br />பிராணிகளும் மட்டுமே<br />காதலில் தாழ்ச்சி என்பேன்...<br />மனிதனின் சகவாசமற்ற விலங்குகளே<br />காதலில் உயற்சி என்பேன்...<br /><br />காதலி இருக்கும் போது<br />மற்றொருக் காதலியை தேடித்திரிவதும்...<br />மனைவி இருக்கும் போதே<br />கள்ளக் காதலை நாடுவதும்....<br />மனிதரில் மட்டுமே நடக்கின்ற ஒன்று...<br />மனிதன் பேணிவளர்க்கும் விலங்குகள் மட்டும்<br />மனிதனுக்கு இழைத்ததா என்ன?!...<br />ஆட்டுக்கும் மாட்டுக்கும் நாய்க்கும்<br />நிலையான ஜோடி எது?...<br /><br />ஜோடி விட்டு ஜோடி தேடும் படலம்<br />எந்த காட்டுவிலங்கிடமும் கண்பதறிது...<br /><br />வோளைக்கொரு துணை என்பது<br />காட்டு ராஜா சிங்கத்திடம் இல்லை...<br />நாட்டு ராஜாக்கள் மட்டும்<br />நாயாய் அலைவதேன்?!...<br /><br /><br />ஆசைகள் அதிகம் மனிதனுக்கு...<br />பெண்ணாகட்டும்...<br />பொண்ணாகட்டும்...<br />மண்ணாகட்டும்...<br />அனைத்திடமும் ஆசை அதிகம் மனிதனுக்கு...<br /><br />அஃரிணை மீது ஆசை...<br />நியாப்படுத்திக் கொள்ளலாம்...<br /><br />உயர்திணை பெண்ணிடம் ஆசை வேண்டாம்...<br />அவள் பொருளல்ல...<br />உயிர்...<br />மனிதா பெண்ணிடத்தில் அன்புகொள்...<br />காதல் கொள்...<br /><br />நிமிடத்திற்கு நிமிடம்<br />நிறம்மாற்றும் பஞ்சோந்தித் தனம்<br />காதலில் வேண்டாம்...<br /><br />காதல் இயற்கையானது...<br />காசு பார்த்து...<br />ஜாதி பார்த்து...<br />மதம் பார்த்து...<br />நிறம் பார்த்து...<br />அழகு பார்த்து...<br />காதல் வளர்த்து<br />காதலை கொச்சை செய்யாதே!...<br /><br />காதலை இயற்கையின் வழியிலேயே காதல் செய்..<br />காதலும் புனிதமாகும்...<br />நீயும் புனிதனாவாய்...<br /><br />கிரகணம் முடிந்துவிட்டது...<br />பால் நிலா இருள் கிழித்து<br />மருள்நீங்கி மக்கள் காணக்கிடைக்கின்றாள்<br />தன் பூரணதரிசனம் தந்து<br />பூத்துச் சிரிக்கின்றாள்...<br /><br />காதலி!... நீ மட்டும்<br />என் கண்களுக்குள் சிக்காமல்<br />கண்ணாமூச்சி விளையாடுவதின் மர்மம் என்ன?!...<br /><br />காதலி?!...<br />வினோதமாகத் தெரிகின்றதோ?...<br />காதலிக்காத ஒருத்தி<br />கண்டவுடன் எங்கனம் காதலியாவாள்?...<br />அவள் காதலிக்கின்றாளா இல்லையா<br />என்பதல்ல கேள்வி...<br />நான் காதலிக்கின்றேன்<br />அதனால் அவளென் காதலி என்பேன்...<br />ஒருவேளை அவளும் காதலித்தால்<br />நான் அவளின் காதலன் ஆவேன்...<br />நாங்கள் காதலர் ஆவோம்.<br /><br />அவள் காதலிக்கவில்லை என்றாலும்<br />அவள் என் காதலிதான்...<br />என் காதல் பயணம் தொடரும்...<br />என் பயணத்தின் எல்லை அவள்தான்...<br /><br />நாம் காதல் கொண்டவர்<br />காதலித்தால் மட்டும் காதலிப்பதல்ல காதல்...<br />அவர் காதலற்ற போதும் கூட காதலிப்பதுவே காதல்...<br /><br />காதல் துன்பம் செய்யத்தெறியாதது...<br />காதல் கொடுமை செய்யாதது...<br />காதல் கருணை வடிவானது...<br />காதல் அன்பாய் மலர்வது...<br /><br />எங்கே என் காதலி...<br />ஏங்கித் தவிக்கின்றேன்...<br />உயிரின் உருவாய் அவளை ஏற்றுக்கொண்டேன்<br />காதலின் கருவை என்னுள் வைத்துவிட்டேன்...<br />காலம் காலமாய்<br />ஆலம் விழுதென காதலை வளர்த்திடுவேன்<br />காதலி அவளை கண்டு விட்டால்.<br /><br />கரைமுட்டும் மலைவெள்ளம் போல்<br />மக்கள் கூட்டத்தின் எல்லையெங்கும்<br />தொட்டுத் தேடுகின்றேன்...<br />காணக்கிடைப்பாள் என் காதலியென்றெண்ணி...<br /><br />மனதின் எண்ணெங்கள் பொய்ப்பதில்லை...<br />நிலையான முயற்சியென்றும் தோற்பதில்லை...<br /><br />அதோ...<br />மக்கள் வெள்ளத்தில்<br />நீந்த முயல்வதென் வெண்ணிலாவா?!…<br /><br />ஃஃஃ வளரும்....</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29216892-7477494377080335167?l=kaaniyaru.blogspot.com' alt='' /></div>http://kaaniyaru.blogspot.com/2007/02/5_26.htmlnoreply@blogger.com (மா.கலை அரசன்)0tag:blogger.com,1999:blog-29216892.post-9127786328007557779Mon, 26 Feb 2007 17:42:00 +00002007-02-26T23:15:05.570+05:30<span style="color:#3333ff;"><u><span style="font-size:180%;">பாகம் – 5.</span></u><br /></span><br /><span style="color:#ffff33;">காதல் சுவாம் போன்றது...<br />காதல் இதயம் போன்றது...<br />காதல் காற்றைப்போல் வியாபித்திருப்பது...<br />காதல் அலைகளாய் ஆர்ப்பரிப்பது...<br />காதல் நட்சத்திரமாய் ஜொலிப்பது...<br />காதல் மழலையாய் கனிவது...<br /><br />காதல் உற்ற உலகம் காலம் கடந்து வாழும்...<br />காதல் அற்ற உலகம் கரைந்தே இறந்து போகும்...<br /><br />காதலில் எந்தக் காதல் சிறந்தது?!...<br />மனிதக் காதல் சிறந்ததென்றே சிலாகித்து<br />நாளும் பிதற்றித்திரிகின்றோம்!...<br /><br />என்வரையில் சொல்வேன்<br />மனிதனும், மனிதன் வளர்க்கும்<br />பிராணிகளும் மட்டுமே<br />காதலில் தாழ்ச்சி என்பேன்...<br />மனிதனின் சகவாசமற்ற விலங்குகளே<br />காதலில் உயற்சி என்பேன்...<br /><br />காதலி இருக்கும் போது<br />மற்றொருக் காதலியை தேடித்திரிவதும்...<br />மனைவி இருக்கும் போதே<br />கள்ளக் காதலை நாடுவதும்....<br />மனிதரில் மட்டுமே நடக்கின்ற ஒன்று...<br />மனிதன் பேணிவளர்க்கும் விலங்குகள் மட்டும்<br />மனிதனுக்கு இழைத்ததா என்ன?!...<br />ஆட்டுக்கும் மாட்டுக்கும் நாய்க்கும்<br />நிலையான ஜோடி எது?...<br /><br />ஜோடி விட்டு ஜோடி தேடும் படலம்<br />எந்த காட்டுவிலங்கிடமும் கண்பதறிது...<br /><br />வோளைக்கொரு துணை என்பது<br />காட்டு ராஜா சிங்கத்திடம் இல்லை...<br />நாட்டு ராஜாக்கள் மட்டும்<br />நாயாய் அலைவதேன்?!...<br /><br /><br />ஆசைகள் அதிகம் மனிதனுக்கு...<br />பெண்ணாகட்டும்...<br />பொண்ணாகட்டும்...<br />மண்ணாகட்டும்...<br />அனைத்திடமும் ஆசை அதிகம் மனிதனுக்கு...<br /><br />அஃரிணை மீது ஆசை...<br />நியாப்படுத்திக் கொள்ளலாம்...<br /><br />உயர்திணை பெண்ணிடம் ஆசை வேண்டாம்...<br />அவள் பொருளல்ல...<br />உயிர்...<br />மனிதா பெண்ணிடத்தில் அன்புகொள்...<br />காதல் கொள்...<br /><br />நிமிடத்திற்கு நிமிடம்<br />நிறம்மாற்றும் பஞ்சோந்தித் தனம்<br />காதலில் வேண்டாம்...<br /><br />காதல் இயற்கையானது...<br />காசு பார்த்து...<br />ஜாதி பார்த்து...<br />மதம் பார்த்து...<br />நிறம் பார்த்து...<br />அழகு பார்த்து...<br />காதல் வளர்த்து<br />காதலை கொச்சை செய்யாதே!...<br /><br />காதலை இயற்கையின் வழியிலேயே காதல் செய்..<br />காதலும் புனிதமாகும்...<br />நீயும் புனிதனாவாய்...<br /><br />கிரகணம் முடிந்துவிட்டது...<br />பால் நிலா இருள் கிழித்து<br />மருள்நீங்கி மக்கள் காணக்கிடைக்கின்றாள்<br />தன் பூரணதரிசனம் தந்து<br />பூத்துச் சிரிக்கின்றாள்...<br /><br />காதலி!... நீ மட்டும்<br />என் கண்களுக்குள் சிக்காமல்<br />கண்ணாமூச்சி விளையாடுவதின் மர்மம் என்ன?!...<br /><br />காதலி?!...<br />வினோதமாகத் தெரிகின்றதோ?...<br />காதலிக்காத ஒருத்தி<br />கண்டவுடன் எங்கனம் காதலியாவாள்?...<br />அவள் காதலிக்கின்றாளா இல்லையா<br />என்பதல்ல கேள்வி...<br />நான் காதலிக்கின்றேன்<br />அதனால் அவளென் காதலி என்பேன்...<br />ஒருவேளை அவளும் காதலித்தால்<br />நான் அவளின் காதலன் ஆவேன்...<br />நாங்கள் காதலர் ஆவோம்.<br /><br />அவள் காதலிக்கவில்லை என்றாலும்<br />அவள் என் காதலிதான்...<br />என் காதல் பயணம் தொடரும்...<br />என் பயணத்தின் எல்லை அவள்தான்...<br /><br />நாம் காதல் கொண்டவர்<br />காதலித்தால் மட்டும் காதலிப்பதல்ல காதல்...<br />அவர் காதலற்ற போதும் கூட காதலிப்பதுவே காதல்...<br /><br />காதல் துன்பம் செய்யத்தெறியாதது...<br />காதல் கொடுமை செய்யாதது...<br />காதல் கருணை வடிவானது...<br />காதல் அன்பாய் மலர்வது...<br /><br />எங்கே என் காதலி...<br />ஏங்கித் தவிக்கின்றேன்...<br />உயிரின் உருவாய் அவளை ஏற்றுக்கொண்டேன்<br />காதலின் கருவை என்னுள் வைத்துவிட்டேன்...<br />காலம் காலமாய்<br />ஆலம் விழுதென காதலை வளர்த்திடுவேன்<br />காதலி அவளை கண்டு விட்டால்.<br /><br />கரைமுட்டும் மலைவெள்ளம் போல்<br />மக்கள் கூட்டத்தின் எல்லையெங்கும்<br />தொட்டுத் தேடுகின்றேன்...<br />காணக்கிடைப்பாள் என் காதலியென்றெண்ணி...<br /><br />மனதின் எண்ணெங்கள் பொய்ப்பதில்லை...<br />நிலையான முயற்சியென்றும் தோற்பதில்லை...<br /><br />அதோ...<br />மக்கள் வெள்ளத்தில்<br />நீந்த முயல்வதென் வெண்ணிலாவா?!…<br /><br />ஃஃஃ வளரும்....</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29216892-9127786328007557779?l=kaaniyaru.blogspot.com' alt='' /></div>http://kaaniyaru.blogspot.com/2007/02/5.htmlnoreply@blogger.com (மா.கலை அரசன்)1tag:blogger.com,1999:blog-29216892.post-195232240098095531Wed, 21 Feb 2007 16:35:00 +00002007-02-21T22:09:28.403+05:30<u><strong><span style="font-size:180%;color:blue;">பாகம் – 4.</span></strong></u><br /><span style="color:#ffff33;">ஏக்கங்களும்<br />எதிர்பார்ப்புக்களும் தான்<br />அடுத்த படிக்கு ஏறவைக்கின்றது<br />நம்மை...<br /><br />பசித்ததால் தான்<br />உணவைத்தேடினோம்...<br />உணவில் ருசியை நாடினோம்...<br />பொட்டல் தரைகளை விளைநிலமாக்கினோம்...<br />நாளைய பசிக்கு இன்றே<br />சேமிப்பைத்தொடங்கினோம்...<br />கற்கால மனிதத்திலிருந்து<br />தற்கால நாகரீகம் வரை<br />பாதைகள் பல கடந்தோம்...<br />அனைத்தும்<br />ஏக்கங்கள் எதிர்பார்ப்புகளின் விளைவே...<br /><br />மனிதத்திற்கு காதல் மீதும்<br />ஏக்கங்களும்<br />எதிர்பார்ப்பும் அதிகம்...<br />தமிழனின் காதலுக்கோ<br />இன்னும் அதிகம்...<br /><br />காதல் வளர்வதிலும்<br />காதலர்கள் வாழ்வதிலும்<br />காதலுள்ளவன் தமிழன்...<br /><br />காதல் வளர்க்க<br />கடவுளையே காதலிக்க வைத்தவன்...<br />காதலின் வளர்ச்சிக்கு இயற்கையை<br />தூதுவிட்டவன்...<br />இயற்கையையும் காதலிப்பவன்...<br /><br />தமிழன் எனக்கும்<br />காதல் அரும்புதலில் வியப்பென்ன?...<br /><br />கிரகணப்பொழுதில்<br />மனதைக் கவர்ந்து சென்ற<br />கன்னியவளை எங்கு காண்பேன்...<br />என் காதல் நெஞ்சை<br />எங்கனம் உரைப்பேன்?...<br /><br />தயக்கம் காதலின்<br />முதல் எதிரி...<br />தயக்கத்தால் தளிர்விடாமல்<br />முளையிலேயே கருகிய காதல் பல...<br /><br />குஞ்சு முட்டையின் தோடுடைத்து<br />வெளிப்பட்டால் தான்<br />விரிந்த வானில் வலம்வரலாம்…<br /><br />தயக்கக்கூட்டை விட்டு<br />எண்ணங்கள் வெளிப்பட்டால் தான்<br />காதல் மொட்டவிழ்ந்து மலரும்<br />வாழ்க்கை காதல் பூந்தோட்டமாய் மாறும்...<br /><br />ஏந்திழையவளை<br />எண்திசையும் காற்றாய்<br />ஏகி தேடினேன்...<br /><br />மான்விழியவளின்<br />எழில் உருமட்டுமன்று...<br />மலரவளின் தேகம் தொட்ட<br />தென்றலின் தீண்டல் கூட போதும்<br />அவளின் பாதம் பட்டு<br />புண்ணியம் தேடும் இடம் கணிக்க...<br /><br />நதிதீரத்தில்<br />மணலென திரண்ட மக்கள் கூட்டத்தில்<br />வைரம் ஒன்று மறைந்தலும் சாத்தியமோ?!...<br /><br />வானில் இருள்கிழித்து<br />மதிதன் மலர்முகம் காட்டிற்று...<br />என் காதல் மதிமுகம் தான் காணேன்!...<br /><br />கூடிய மக்கள் வெள்ளத்தில்<br />மீனாய் நீந்தினேன் அங்குமிங்கும்<br />ஏங்கே என்னவளின் தூண்டல் விழிகள்?!...<br /><br />காண்பேனா அவளை?!...<br />காதல் சிறையில் சிக்குண்டு<br />அவளின்<br />கைதியாவேனா விரைவில்?!...<br /><br />-o0o-</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29216892-195232240098095531?l=kaaniyaru.blogspot.com' alt='' /></div>http://kaaniyaru.blogspot.com/2007/02/4.htmlnoreply@blogger.com (மா.கலை அரசன்)0tag:blogger.com,1999:blog-29216892.post-2510379477810996722Mon, 19 Feb 2007 15:59:00 +00002007-02-19T21:33:18.897+05:30<span style="font-size:180%;color:teal;"><u>பாகம் -3.</u></span><br /><br /><span style="color:#ffff33;">பற்றற்ற மனிதர்<br />யார் உளர் உலகில்?...<br />பற்றற்றதாய் கூறும் ஞானியரும்<br />பற்றியே நிற்பர் இறையடி...<br /><br />பொருள் மீது...<br />உயிர்கள் மீது...<br />நியாயமாகக் கொள்ளும் பற்றை<br />ஆசை என்போம்...<br />முறையின்றிக் கொள்ளும் பற்றை<br />பேராசை என்போம்...<br /><br />எதிர்பார்ப்பின்றி எல்லா<br />மனிதர் மீதும் கொள்ளும் பற்றை<br />மனிதாபிமானம் என்போம்...<br /><br />சொந்தம் பார்த்து<br />பந்தம் கொள்ளும் பற்றை<br />பாசம் என்போம்...<br /><br />ஆணிடத்து பெண்ணும்<br />பெண்ணிடத்து ஆணும்<br />உயிர்வைத்து கொள்ளும் பற்றை<br />காதல் என்போம்...<br /><br />பெண்ணிவளிடத்து<br />நான் வைத்த பற்று<br />காதலென்று கொள்ளல் தகுமோ?!...<br /><br />புரிந்துணர்ந்து அறிந்த பின்னே<br />வருவது மட்டுமல்ல காதல்...<br />பேசிக்கழித்து சிரித்த பின்னே<br />வருவது மட்டுமல்ல காதல்...<br />பார்த்த கணத்திலேயும் வரலாம் காதல்...<br /><br />காதல் ஒரு நோய்...<br />காதல் ஒருவித பசி...<br /><br />நோய்வராத உடலுமில்லை...<br />பசி உணராத வயிருமில்லை...<br /><br />மூன்றுமே நேரம் குறித்து<br />சொல்லிவிட்டு வருவதில்லை...<br />எந்த கணத்திலும் நிகழலாம்...<br /><br />பார்த்த சில கணங்களில்<br />அவள் மீது கொண்ட பற்றும்<br />காதல் என்றே கொண்டேன்...<br /><br />காதலுக்கு இரு முகங்கள் உண்டா?!...<br />உண்மைக் காதலுக்கு<br />எப்போதுமே ஓரே முகம் தான்<br />அன்பு முகம்.<br /><br />அது..<br />நாம் காதலித்தவர்<br />நம்மை காதலித்தாலும் வெறுத்தாலும்<br />பள்ளம் நோக்கி ஓடும் வெள்ளமதாய்<br />மாறாது நன்மை நினைப்பதே...<br /><br />மங்கையவள்<br />என் கண்பார்வையினின்று மறைந்த பின்னும்<br />எண்ணமதில் நிலைத்தே நின்று வதைத்தாள்<br />வந்து என்னை பார்பார் என்று...<br /><br />என் மனப்பறவை<br />தனக்கான கூடாக<br />நினைத்ததோ அவளை...<br />அவள் எத்திசை சென்றிருப்பாளென<br />ஏங்கிற்று என் மனம்...<br /><br />கண்களோ எண்திசையும் சுற்றித் தேடியது...<br />ஏந்திளை எங்கிருப்பாளென்று...<br /><br />கால்களோ மக்கள் வெள்ளத்தில்<br />வழி கிடைத்த இடமல்லாம் ஊர்ந்தது...<br /><br />மீண்டும் காணக்கிடைப்பாளா – என்<br />காதல் கிளி...<br /><br />பெயர் கூட கேட்காமல் விட்டுவிட்டேனே?...<br /><br />மனதிற்குள்ளேயே எழுதி எழுதிப் பார்க்கின்றேன்<br />அவள் திருப்பெயர் என்னவாய் இருக்குமென்று...<br />அவள் அழகுக்கு பெயர் தான் கிடைக்கவில்லை...<br /><br />“நிலா” வாக இருக்குமோ?!...<br />இல்லை… இல்லை...<br />அது மாதத்தில் பாதிநாள்<br />தன் எழில் முகத்தையே இழந்து விடுகின்றது...<br /><br />“ரோஜா”வாக இருக்குமோ?!...<br />இல்லை...இல்லை...<br />அது ஒரு பொழுதுக்குள்ளே<br />தன் இதழ்களை உதிர்த்து விடுகின்றது...<br /><br />என்னவாகத்தான் இருக்கும் இவள் பெயர்?...<br />என்னவாக இருந்தால் தான் என்ன?<br />பெயரால் அவளுக்கு பெருமையல்ல...<br />எழில் நிலா அவளால் தான்<br />அவள் கொண்ட பெயருக்கு பெருமை.<br /><br />தாயைத் தொலைத்த<br />குழந்தையதாய் தேடுகின்றேன்...<br />எங்கே சென்றிருப்பாள்<br />என் தங்கத் தாரகை...<br />ஃஃஃ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29216892-2510379477810996722?l=kaaniyaru.blogspot.com' alt='' /></div>http://kaaniyaru.blogspot.com/2007/02/3.htmlnoreply@blogger.com (மா.கலை அரசன்)0tag:blogger.com,1999:blog-29216892.post-5790488302184673375Fri, 16 Feb 2007 16:32:00 +00002007-02-16T22:04:35.526+05:30<div align="left"><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">பாகம்-2.<br /></span><br /><span style="color:#ffff33;">அருகில் வந்து மெல்ல<br />முகம் மலர்ந்து நின்றாள்...<br /><br />காலைக் கதிரொளி கண்டேன்<br />அவள் நிலா முகத்தில்.<br />மதியின் தண்மை கண்டேன்<br />அவள் சூரியக் கண்களில்.<br />இரவின் வர்ணம் கண்டேன்<br />அவள் கார் கூந்தலில்.<br />மூன்றாம்நாள் பிறையை கண்டேன்<br />அவள் புருவ பீலியில்<br /><br />பிரம்மன் பலாப்பழத்தின் சுவையில் தித்தித்து<br />இவளின் இதழாய் வைத்து<br />சிகப்பு வர்ணம் தீட்டியிருப்பானோ?!...<br /><br />இவள் வனப்பை இங்கு சொல்ல<br />வார்த்தைகள் இல்லை...<br />நல்ல ஆண்மகவுக்கது முறையும் அல்ல...<br /><br />முல்லையின் நறுமணம் கூட<br />முத்துப் பெண்ணிவளின் தரிசனம் காணத்தான்<br />சற்று முன் உலாவந்ததோ...<br /><br />நிலாப்பெண்ணைத் தொடர்வர்<br />நட்டத்திரத் தோழிகள் எப்போதும்.<br />இவளின் தோழியர் எங்கே?!...<br />இவள் ஒற்றைச் சூரியனோ!...<br /><br />கைகளிரண்டும் தட்டி<br />என் கருத்திற்கு ஊக்கம் தந்த நங்கை<br />அமுதவாய் மலர்ந்து<br />தேன் தமிழில்<br />ஒருவார்த்தை பாராட்டிட மாட்டாளா?...<br />பரிதவிப்பில்,<br />வானில் நின்று பூமியில் இறைநோக்கும்<br />பறவையின் இறகுகளாய் படபடத்தது<br />அடியேன் நெஞ்சம்...<br />அவளின் இதழ் பார்த்து...<br /><br />முகில்கள் எப்போதும்<br />மழையாய் பூமியைச் சேர்வதில்லை...<br />அலைகள் எப்போதும்<br />நுரையோடு கரையைத் தொடுவதில்லை...<br />பூக்கும் பூக்கள் எல்லாம்<br />கனியாகும் வரை நிலைப்பதில்லை...<br />மனிதனின் ஆசைகளும் எல்லா<br />நேரங்களிலும் முழுதாய் நிறைவேறுவதில்லை...<br /><br />என் எண்ணப்படி அவளும் என்னிடம்<br />ஒருவார்த்தை கூட பேசவில்லை...<br /><br />நகரத்தின் வாசனை படாத கிராமம் இது...<br />கிராமத்தின் நாணமும்...<br />அறிமுகமில்லா ஆணிடம் என்ன அகவல் என்று<br />கிராமத்தின் நாகரீகத்தாலும்...<br />பேசாமல் இருந்திருப்பாளோ?!...<br /><br />என் எண்ணம் மட்டும்<br />மலரைச் சுற்றும் பட்டாம் பூச்சியாய்<br />அவளையே சுற்றிப்பறந்தது...<br /><br />அவளின் நினைவுகளோ...<br />என் மன ஏட்டில், அனுமதியின்றியே<br />தனக்காய் பல பக்கங்களை<br />பத்திரம் செய்து கொண்டது...<br /><br />என் விழியும் எண்ணங்களும்<br />அவளைச் சுற்றியே பறக்க...<br />அவளின் விழிகளின் பார்வை<br />வேரெங்கோ பறந்தது...<br />இறைதேடிவந்த பறவை கூடுதேடி பறப்பது போல...<br /><br />நியுட்டனின் மூன்றாம் விதி<br />இங்கும் விளையாடியது...<br />மின்னலாய் வந்தாள்<br />புயலாய் மனதைச் சுருட்டினாள்..<br />மீண்டும் மின்னலாய் திரும்புகின்றாள்...<br />என் மனதை மட்டும் கலைத்துவிட்டு...<br /><br />கொள்ளையடித்துச் செல்வது குற்றமாம்...<br />இந்தியத் தண்டனைச் சட்டம் சொல்கின்றது...<br />என் மனதை கொள்ளையிட்டுச் செல்கின்றாள்<br />யார் இவளைத் தண்டிப்பது?!…<br /><br />ஃஃஃ. (வளரும்...)</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29216892-5790488302184673375?l=kaaniyaru.blogspot.com' alt='' /></div>http://kaaniyaru.blogspot.com/2007/02/2.htmlnoreply@blogger.com (மா.கலை அரசன்)0tag:blogger.com,1999:blog-29216892.post-593065833245649166Thu, 15 Feb 2007 01:58:00 +00002007-02-15T07:35:27.129+05:30<span style="color:#ff0000;">(இது தொடர் கதை போல கவிதையில் ஒரு சிறு முயற்சி.)<br /><br /></span><br /><span style="font-size:130%;">பாகம்-1<br /></span><br /><span style="color:#ffff33;">கதிரவன் கண்மூடி நித்திரையில் மூழ்கி<br />கணநேரம் கழித்திருக்க...<br />வையகம்<br />தன்மேல் கருப்பு போர்வை<br />போர்த்திக்கொண்டது...<br /><br />வானம்<br />சாபம் பெற்ற இந்திரனாய்<br />சாமந்திப் பூ தோட்டமதாய்<br />தேகமெங்கும் நட்சத்திரக் கண்திறந்து<br />மின்மினிப் பூச்சியாய் மினிங்கியது...<br /><br />தவழ்ந்து வந்த தென்றலின் தாலாட்டில்<br />நறுமணம் கலந்தது<br />மெல்ல மொட்டவிழந்த முல்லை...<br /><br />பகலெல்லாம்<br />சூரிய ஆண்தனை காண<br />நாணம் பூண்டு மறைந்திருந்த<br />நிலவுப் பெண்ணாள்<br />மெல்ல முகமலர்ந்தாள் விண் தாமரையாய்...<br /><br />தோகையவள் எழில் கூட்ட<br />தோழியராய் தேகம் தொட்டே<br />தொடர்ந்திட்டாள் மேகப்பெண்ணாள்.<br /><br />விண்ணகத்து பெண்ணிவளின்<br />அழகெல்லாம் நாணிநிற்க<br />மண்ணகத்தில் பெண்ணொருத்தி பிறந்திப்பாளா?<br />பிறந்திருந்தால் நம் கண்ணுக்கு காணக்கிடைப்பாளா?<br />வாலிப நெஞ்சத்தின் தாக்கத்தால்<br />மூளையின் ஒருசெல்லில் எழுந்த வினாகூட<br />இனிமை தந்தது...<br /><br />ஆற்று மணல் மேட்டில்<br />கூடிட்ட கூட்டத்தில் ஐக்கியமானேன்...<br />இன்று சந்திரகிரகணமாம்...<br />பார்க்கும் ஆசை<br />எனக்கும் இருந்தது<br />சந்திரகிரகணத்தை அல்ல...<br />கூடும் சந்திரவதனங்களை!...<br />இளமையின் ஈர்ப்பல்லவா?...<br />நான் மட்டும் விதிவிலக்கா!...<br /><br />நல் பவுர்ணமி நாளில்<br />சந்திரனில் படும் சூரியனின் ஒளிதனை<br />பூமியது சிறிது நேரம் மறைத்திட<br />நிலவும் ஒளியின்றி மறைந்திடும் நிகழ்வு<br />சந்திரகிரகணம்...<br />இது நான் பள்ளியதில் படித்திட்ட பாடம்.<br /><br />இங்கோ..ஆற்று மணல் மேட்டில்<br />மேவிநின்ற கூட்டத்தார் உரைத்திட்டார்<br />நிலாதனை இராகு வந்து விழிங்கிட<br />சந்திரகிரகணம் நிகழுமென்று.<br /><br />மறுத்து நான்<br />பள்ளிப்பாடமதில் கற்றதை உரைத்திடவே<br />கைகொட்டி சிரிக்கின்றார்...<br />ஏழனமாய் எனை பார்க்கின்றார்...<br />தன்கருத்து உண்மையென்று புகல<br />முன்னவனை துணைக்களைக்கின்றார்...<br />பலமாக புத்தியின்றி புலம்புகின்றார்...<br /><br />மாந்தர்காள்!<br />மந்தைவெளி மாடல்ல..<br />செம்மரி ஆடுமல்ல நாம்...<br />முன்னவர் சாய்ந்த வழி சாய்வதற்கு...<br />தெய்வப்புலவன் வள்ளுவனே செப்பிவிட்டான்<br />எவர் கூற்றென்றாலும் ஆய்ந்தறிவதே அறிவென்று...<br />ஆதலின் உண்மை உணருங்கள் என்று<br />அவர் பார்த்து உரைத்திட்டேன்...<br />ஆயினும் பெரியவர் ஒருவர்<br />எனை பார்த்து முறைத்திட்டார்.<br /><br />அனைவரும் திரும்பிட்டார்<br />இருகை சேரும் ஓசைகேட்டு...<br />யாரந்த மிருதங்க ஓசைக்குச் சொந்தக்காரர்<br />நானும் காண ஏங்கிட்டேன்...<br /><br />ஓசைகேட்ட திசையிலிருந்து<br />தென்றல் மல்லி வாசம் சுமந்து வந்தது<br />உணர்ந்து கொண்டேன்,<br />யாரந்த மிருதங்க ஓசைக்குச் சொந்தக்காரி...<br />யானை வரும் முன்னே<br />மணிவோசை வரும் பின்னே என்பதுபோல்<br />மங்கையவள் வரும்முன்னே<br />மல்லி மணம் கமழ்ந்ததுவோ?...<br /><br />சந்திரகிரகணத்தால் எங்கும் இருள் சூழ...<br />எம்முன் ஒளிபரவிற்று.<br />சற்றுமுன் வானில் பார்த்த மதி<br />எம்முன் பெண்ணுருவாய்...<br />அட, எப்படிச்சாத்தியம் இது?...<br />இவள் மண்ணில் தோன்றிய நிலா...<br />விண்ணிலாவை விஞ்சிய பெண்ணிலா...<br />இவள் வரவு கண்டே<br />வான் நிலா மறைந்ததோ?...<br /><br />என் கருத்திற்கு ஒத்து<br />கையொலி செய்த நங்கை இவளா?...<br />நிலைகொள்ளவில்லை மனம்.<br /><br />காணக்கிடைப்பாளா என்று<br />எண்ணிய சற்று நேரத்தில்<br />என் முன்னே நிலவை விஞ்சிய இவள்...<br />இயற்கையின் அற்புதங்களில் இவளும் ஒன்றோ?!...<br /></span><br />ஃஃஃ(<span style="color:#3366ff;">வளரும்...</span>)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29216892-593065833245649166?l=kaaniyaru.blogspot.com' alt='' /></div>http://kaaniyaru.blogspot.com/2007/02/1.htmlnoreply@blogger.com (மா.கலை அரசன்)0tag:blogger.com,1999:blog-29216892.post-116269190930116398Sun, 05 Nov 2006 01:57:00 +00002006-11-05T07:28:29.316+05:30அன்பென்று சொல்வதா<br />ஆசையென்று கொள்வதா<br />இன்பம் தரவல்லதா<br />ஈடில்லாதது என்பதா<br />உயிரில் கலந்ததா<br />ஊக்கம் தருவதா<br />எல்லோருக்கும் வருவதா<br />ஏய்த்து அழிப்பதா<br />ஏங்கச் செய்வதா <br />ஐயம்கொள்ள வைப்பதா <br />ஒன்றாய் இணைப்பதா<br />ஓவியம் போன்றதா<br />ஔசித்தியம் பார்ப்பதா<br />இஃதே காதலுணர்வா.<br /><br />ஃஃஃ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29216892-116269190930116398?l=kaaniyaru.blogspot.com' alt='' /></div>http://kaaniyaru.blogspot.com/2006/11/11.htmlnoreply@blogger.com (மா.கலை அரசன்)1tag:blogger.com,1999:blog-29216892.post-116257097182549720Fri, 03 Nov 2006 16:20:00 +00002006-11-03T23:29:29.863+05:30அன்பு மகன் ஆதித்யா<br />ஆசை மகள் ஐஸ்வர்யா<br />இருவரும் எங்களின் உயிரோட்டம்<br />ஈடில்லா பாசத்தின் நீரோட்டம்<br />உயிராய் அன்பைப் பொழிகின்றார்<br />ஊட்டம் எம்வாழ்விற்கு கொடுக்கின்றார்<br />எங்களின் எண்ணம் புரிந்திடுவர்<br />ஏற்றம்பெற நாளும் உழைத்திடுவர்<br />ஐந்திலேயே இருவரும் தெளிந்திட்டனர்<br />ஒப்புமை சொல்லி வளர்கின்றனர்<br />ஓசைபோல் திக்கெங்கும் புகழ்பரப்பிடுவர்<br />ஔசித்தியம் நாளும் வளர்திடுவர்<br />அஃரிணைக்கும் பரிவுகாட்டி மானுடம் உயர்த்திடுவர். <br />ஃஃஃ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29216892-116257097182549720?l=kaaniyaru.blogspot.com' alt='' /></div>http://kaaniyaru.blogspot.com/2006/11/10.htmlnoreply@blogger.com (மா.கலை அரசன்)2tag:blogger.com,1999:blog-29216892.post-116251783128330510Fri, 03 Nov 2006 01:36:00 +00002006-11-03T09:10:27.980+05:30அன்பாய் குழந்தைகள் இரண்டு வேண்டும்<br />ஆசைதீர கொஞ்சி மகிழ்ந்திடல் வேண்டும்<br />இன்பம் பெற்றே வாழ்ந்திடல் வேண்டும்<br />ஈடுஇணை வேரில்லையென்று தெளிந்திடல் வேண்டும்<br />உலகுக்கு நல்மனிதராய் கொடுத்திட வேண்டும்<br />ஊர்போற்ற நல்லவராய் வளர்த்திட வேண்டும்<br />எட்டுத்திக்கும் அறியச் செய்திட வேண்டும்<br />ஏமாற்றம் தவிர்க்க பழக்கிட வேண்டும்<br />ஐயமின்றி செய்வன செய்திடல் வேண்டும்<br />ஒற்றுமை பேண கற்பித்திட வேண்டும்<br />ஓய்வின்றி வாழ்வில் உழைத்திட வேண்டும்<br />ஔவியம் பேச மறுத்திடல் வேண்டும்<br />இஃது எந்நாளும் மறக்காதிருத்தல் வேண்டும்.<br />ஃஃஃ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29216892-116251783128330510?l=kaaniyaru.blogspot.com' alt='' /></div>http://kaaniyaru.blogspot.com/2006/11/9.htmlnoreply@blogger.com (மா.கலை அரசன்)2tag:blogger.com,1999:blog-29216892.post-116205362927738833Sat, 28 Oct 2006 16:39:00 +00002006-10-28T22:10:29.293+05:30அவள் பிறப்பு வேறிடம்<br />ஆசைகளும் விருப்பங்களும் வேறுவேறு<br />இனிய காதலில் மலர்ந்தாள்<br />ஈடில்லா இல்லரத்தில் கலந்தாள்<br />உள்ளத்தை என்னிடம் கொடுத்தாள்<br />ஊர்போற்ற நல்லபெயர் எடுத்தாள்<br />என்விருப்பம் தனதாக ஏற்றாள்<br />ஏற்றம்பெற வழிகள்பல உரைத்தாள்<br />ஐஸ்வரியமாய் என்னில் நிறைந்தாள்<br />ஒவ்வொருநாளும் காதலை வளர்த்தாள்<br />ஓய்வின்றி குடும்பத்திற்காக உழைத்தாள்<br />ஔவியம் பேசல் தவிர்த்தாள்<br />இஃதே இல்லாள் அறமென்றுரைத்தாள்.<br />ஃஃஃ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29216892-116205362927738833?l=kaaniyaru.blogspot.com' alt='' /></div>http://kaaniyaru.blogspot.com/2006/10/7.htmlnoreply@blogger.com (மா.கலை அரசன்)0tag:blogger.com,1999:blog-29216892.post-116196933904483195Fri, 27 Oct 2006 17:14:00 +00002006-10-27T23:28:23.836+05:30அறிவின் திறவு கோல்<br />ஆற்றலின் ஆரம்ப ஊற்று<br />இடர்களைய கற்பித்த ஆசான்<br />ஈடில்லா தலை மகன்<br />உறுதியாய் நமைநிறுத்திய ஆணிவேர்<br />ஊக்கம் தந்த முதுகெலும்பு<br />எப்போதும் நலம் விரும்பி - நம்<br />ஏற்றமே அவர் கனவு <br />ஐக்கியமாகிவிடு அவர் நினைவில்<br />ஒருபோதும் அவர்சொல் மறவாதிருந்தால்<br />ஓடிடச் செய்திடலாம் தீவினைகள்<br />ஔவியம் தவிர்த்திடலாம் <br />இஃது உலகியல் பழகிடலாம்.<br />ஃஃஃ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29216892-116196933904483195?l=kaaniyaru.blogspot.com' alt='' /></div>http://kaaniyaru.blogspot.com/2006/10/6.htmlnoreply@blogger.com (மா.கலை அரசன்)tag:blogger.com,1999:blog-29216892.post-116188631601536195Thu, 26 Oct 2006 18:10:00 +00002006-10-27T06:24:26.073+05:30அன்பு அவள் மொழி<br />ஆறுதல் அவள் வார்த்தை<br />இன்முகம் அவள் முகவரி<br />ஈடில்லாதது அவள் பாசம்<br />உயர்வானது அவள் பண்புநலன்<br />ஊக்கமளிப்பாள் உயர்வு பெற<br />எதிரிக்கும் காட்டுவாள் கருணைமுகம்<br />ஏமாற்றம் நிகழும்போதும் இன்முகம்<br />ஐயங்களின் எல்கைக்கப்பால் அவள்ஆன்மா<br />ஒற்றுமையே அவள் வேதம்<br />ஓடம்போல்தான் கரைசேர்ப்பாள் நம்மை<br />ஔரவமானது அவள் சக்தி<br />அஃதே அவளே அம்மா.<br />ஃஃஃ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29216892-116188631601536195?l=kaaniyaru.blogspot.com' alt='' /></div>http://kaaniyaru.blogspot.com/2006/10/5.htmlnoreply@blogger.com (மா.கலை அரசன்)4tag:blogger.com,1999:blog-29216892.post-116162235248142325Mon, 23 Oct 2006 16:47:00 +00002006-10-27T11:35:21.270+05:30அழகான தேவதை அவள்<br />ஆண்டவனின் தனிப் படைப்பவள்<br />இன்சொல்லே அவள் முகவரி<br />ஈடில்லா அழகோ வெகுமதி<br />உலகே வியக்கும் மெல்லிடை<br />ஊமை விழிகளோ வில்<br />எவர்தான் விரும்பார் சொல்<br />ஏமாற்றம் தான் விரும்பியோற்கு<br />ஐரிஸ் நிறமோ கண்<br />ஒரு தலையாய் காதலித்தோர்<br />ஓடாமல் ஓடுகின்றார் காண்<br />ஔரவம் தான் அவள்சொல்<br />அஃதேகாண் அவள் தமிழ்ப்பெண்.<br />ஃஃஃ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29216892-116162235248142325?l=kaaniyaru.blogspot.com' alt='' /></div>http://kaaniyaru.blogspot.com/2006/10/4.htmlnoreply@blogger.com (மா.கலை அரசன்)2tag:blogger.com,1999:blog-29216892.post-116127593316709239Thu, 19 Oct 2006 16:37:00 +00002006-10-19T22:08:53.220+05:30அரக்கன் உயிர்பறிக்க - அந்நாளில்<br />ஆண்டவன் உதித்துவந்தான் <br />இறுதியில் வதைத்து அழித்திட்டான் <br />ஈடில்லா தீபாவளித்திருநாளை நமக்களித்திட்டான் <br />உலகினிலின்று ஆயிரம் கொடுமை<br />ஊர்தோறும் ஜாதியே தலைமை<br />என்றுதான் மாறும் இந்நிலைமை<br />ஏங்கித்தவித்தும் பதிலோ வெறுமை<br />ஐயத்தோடே கழிகிறதென் கிழமை<br />ஒழிவதென்றோ மக்களின் மடமை<br />ஓங்கியுரைப்பேனன்று தீபாவளி பெருமை<br />அஃதுவரை எதிர்த்துநிற்பேன் சிறுமை.<br />ஃஃஃ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29216892-116127593316709239?l=kaaniyaru.blogspot.com' alt='' /></div>http://kaaniyaru.blogspot.com/2006/10/8.htmlnoreply@blogger.com (மா.கலை அரசன்)0tag:blogger.com,1999:blog-29216892.post-116127448145858078Thu, 19 Oct 2006 16:11:00 +00002006-10-19T21:44:41.460+05:30அன்பு பெருக்கு<br />ஆசை சுருக்கு<br />இன்னல் ஒடுக்கு<br />ஈகை பெருக்கு<br />உழைத்து வாழ்<br />ஊழ்விழை நீக்கு<br />எழிமை பேண்<br />ஏமாற்றம் தவிர்<br />ஐயம் அகற்று<br />ஒற்றுமை வளர் <br />ஓர்குலம் என்றாக்கு<br />ஔவை போற்று<br />அஃதே நன்று.<br />ஃஃஃ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29216892-116127448145858078?l=kaaniyaru.blogspot.com' alt='' /></div>http://kaaniyaru.blogspot.com/2006/10/3.htmlnoreply@blogger.com (மா.கலை அரசன்)0tag:blogger.com,1999:blog-29216892.post-116119922109558964Wed, 18 Oct 2006 19:18:00 +00002006-10-19T00:50:21.096+05:30அன்பான என் தோழீ<br />ஆண்டவன்தான் கொடுத்தான் வாழீ<br />இன்முகம் காட்டினாய் கவியில்<br />ஈடில்லை நட்பின் உறவில் <br />உள்ளத்தில் குன்றாய் நின்றாய்<br />ஊருக்கு சொல்வேன் நன்றாய்<br />எதுவரை நட்பின் பாலம்<br />ஏதுமில்லை வானத்தில் எல்லை<br />ஐயமோ சிலநேரம் தொல்லை<br />ஒற்றுமைதான் எந்நாளும் திண்மை<br />ஓயாமல் செய்வோம் நன்மை<br />ஔவையாய் உயர்வாய் கவியில்<br />ஃபோல் தெரிவாய் தனியாய்.<br />ஃஃஃ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29216892-116119922109558964?l=kaaniyaru.blogspot.com' alt='' /></div>http://kaaniyaru.blogspot.com/2006/10/2.htmlnoreply@blogger.com (மா.கலை அரசன்)0tag:blogger.com,1999:blog-29216892.post-116110998422642957Tue, 17 Oct 2006 18:31:00 +00002006-10-18T00:03:04.246+05:30அடடா அடடா அருமை<br />ஆண்டவன் படைத்தான் நம்மை<br />இயன்றவரை வளர்த்துவிடு திறமை<br />ஈசலாய் மாய்வது சிறுமை<br />உயர்வதற்கு வெல்லுங்கள் கயமை<br />ஊழ்வினை செய்வதா வறுமை<br />எதிரிக்கும் செய்யுங்கள் நன்மை<br />ஏற்றம்பெரும் உங்கள் நிலைமை<br />ஐயமின்றி போற்றிவிடு பெண்மை<br />ஒருநாளும் பொருத்திடாதே மடமை<br />ஓதுவாரை தொடர்வதில்லை அறியாமை<br />ஔவையாரோ தமிழுக்கு பெருமை<br />ஃ தமிழின் தனித்தன்மை. <br />ஃஃஃ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29216892-116110998422642957?l=kaaniyaru.blogspot.com' alt='' /></div>http://kaaniyaru.blogspot.com/2006/10/1.htmlnoreply@blogger.com (மா.கலை அரசன்)0tag:blogger.com,1999:blog-29216892.post-115964855019847366Sat, 30 Sep 2006 20:33:00 +00002006-10-23T12:40:40.736+05:30<span style="color:#ffff33;">கவிதை உள்ளம் கணலாகும்<br />காதல் உள்ளம் பனியாகும் – என்<br />கடமை உள்ளம் கல்லாகும்.<br /><br />பெருளுக்கு சொல் தேடுமோ<br />பணிவு கொண்டு துதிபாடுமோ – கவி<br />பணியென்றே கொடுமைக்கு குழிதோண்டுமே.<br /><br />வார்த்தைத்தேடி ஓடல் கவிக்கழகாமோ?<br />வேர்க்கும் உடலெல்லாம் உழைக்குமுடலாமோ – உள்ளத்தின்<br />வார்ப்புக்களே உண்மை கவியாகும்.<br /><br />காதலும் வீரமும் கவிக்கருவாகும்<br />காதலோ கண்ணியத்தில் உருவாகும் – பெருகும்<br />காதலோ கவியால் தெளிவாகும்.<br /><br />கண்டதனால் வந்திடுமோ காதல்<br />கண்மோகத்தால் வருவதுமா காதல் – நெஞ்சத்தின்<br />கண்வந்திடுமே உயிரன்பால் அதுகாதல்.<br /><br />மோகத்தில் பித்தராய்ப்பிதற்றி பாட்டெழுதி<br />வேகத்தில் முடிந்துபோகும் அதுவோகாதல் – இத்<br />தேகமழிந்தாலும் அழியாது அதுகாதல்.<br /><br />காதலித்தாள் கைவிட்டோட, உள்ளம்<br />பேதலித்து தூற்றுவதோ காதல் – தன்<br />வேதனை மறந்தவளை வாழ்த்துவதேகாதல்.<br /><br />மேனி பளபளக்கும் உடல்வளம்<br />நாணாமல் பார்ப்பதுவோ காதல் – உடல்மேவாமல்<br />கனியுள்ளம் காண்பதுவே காதல்.<br /><br />கண்ணடித்து பெண்ணொருத்தியை அழைத்து<br />கட்டிலுக்கு இழுப்பதுவோ காதல் – கண்ணொளியை<br />கவர்ந்திழுக்கும் பனியுள்ளம் காதல்.<br /><br />காதற்களம் விளை நிலமாயின்<br />கடமையும் வீரமும் விளைச்சலாகும் – மனதிற்கு<br />காதலும் ஒரு கடமைதானோ?!...<br /><br />மூர்க்கத்தில் கொடுமைசெய்யும் மூடரை<br />முறையென்று விடுவதோ கடமை – தவறாமல்<br />மூட்டெலும்பை உடைப்பதுவே கடமை.<br /><br />தவறுசெய்தவன் தம்பியென்று நெறியின்றி<br />தப்பிக்க வழிசெய்வதோ காதல் – நேர்நின்று<br />தண்டிக்க வழிசெய்வதே கடமை.<br /><br />பணப்பைக்கும் பஞ்சணைக்கும் உறவுகூறி<br />கனவானின் கால்பிடிப்பதோ கடமை – நிலை<br />குன்றிப்போனாலும் நெறியோடிருப்பதுவே கடமை.<br /><br />உறவோர்க்கு கனியாக; அல்லாத<br />பிறவோர்க்கு கசப்பாக இருப்பதுவோகடமை – எல்லோர்க்கும் மாறாதக்கல்லாய் இருப்பதுவே கடமை.<br /><br />தமிழ் நெஞ்சில் ஊறவேண்டும்<br />தமிழ்கவிதை காதல் கடமை – இனி<br />அகிலமெல்லாம் புகழவேண்டும் நம்மை.</span><br /><br />ஃஃஃ<br />எழுதிய நாள் : 24.09.1989.<br />இவன் : மா. கலை அரசன்.<br />ஃஃஃ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29216892-115964855019847366?l=kaaniyaru.blogspot.com' alt='' /></div>http://kaaniyaru.blogspot.com/2006/10/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (மா.கலை அரசன்)4tag:blogger.com,1999:blog-29216892.post-115921912552530968Mon, 25 Sep 2006 21:13:00 +00002006-09-26T02:48:45.540+05:30<span style="color:#ffff33;">களவாடுவது சுகமானது<br />உனக்கும் எனக்கும்<br />நம் அனைவருக்கும்<br />களவாடுவதென்பது சுகமானது.<br /><br />எவருமே அறியாமல்<br />எல்லோருமே களவாடத்தான் செய்கின்றோம்.<br />ஒப்புக்குச் சப்பாணியாய்<br />வார்த்தைகளைச் சொல்லி<br />வளர்ச்சியென்றோ<br />நாகரீகமென்றோ<br />திருப்திப்பட்டுக் கொள்கின்றோம்.<br /><br />களவாடுதலை<br />கருவிலேயே அரங்கேற்றி வைக்கின்றோம்.<br />அன்னை தந்தை மூதாதையர் குணாதிசியங்களை<br />ஜெனடிக் என்று கூறி<br />களவாடுகின்றோம்.<br /><br />தவழும் வயதில்<br />தாய் மொழியை களவாடுகின்றோம்.<br />குறும்பு சேட்டைகள் செய்து<br />சுற்றத்தின்<br />அன்பை களவாடுகின்றோம்.<br /><br />பள்ளி செல்கையில்<br />ஆசானின் அறிவை களவாடுகின்றோம்.<br />சுற்றம் பார்த்து<br />சுதந்திரமாகவே – நாகரீகமாக<br />நாகரீகத்தை களவாடுகின்றோம்.<br /><br />பூக்களின்<br />பூரிப்பை பார்வையாலும்<br />வாசத்தை சுவாசத்தாலும்<br />களவாடுகின்றோம்.<br /><br />காற்றின் வருடலுக்கு<br />காசா கொடுத்தாய்.<br />சுகத்தை<br />களவாகத்தானே எடுத்தாய்.<br /><br />சுகங்கள் அனைத்தையும்<br />சுதந்திரமான<br />களவாலேயே அனுபவித்தாய்!...<br /><br />தண்ணீர்<br />தன்னை களவு கொடுத்ததாலேயே<br />நீயும் நானும்<br />தாகம் தணிந்தோம்.<br /><br />சூரியன்<br />ஒளியை களவு கொடுத்ததாலேயே<br />நீயும் நானும்<br />தரிசித்துக் கொண்டோம்.<br /><br />களவை<br />களவென்று சொல்லாமல்<br />கற்றுக்கொண்ட பாடமென்றாய்<br />சோதித்தறிந்த உண்மையென்றாய்.<br /><br />உன்னை நானும்<br />என்னை நீயும் களவாடியதை<br />அன்பென்றோம் காதலென்றோம்.<br />காதலும் களவுதான்<br />களவே சுகம்தான்.<br /><br />ஆம்...<br />களவாடுவதென்பது சுகமானது தான்<br />உள்ளங்கள்<br />ஊனமாகாத வரை...<br />பொருட்கள்<br />காணாமல் போகாத வரை...<br /><br />களவாடுவதென்பது சுகமானது தான்...<br />யாரையும்<br />எதையும்<br />காயப்படுத்தாமல்<br />களவாடுவதென்பது சுகமானது தான்!...</span><br /><span style="color:#ffff33;">ஃஃஃ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29216892-115921912552530968?l=kaaniyaru.blogspot.com' alt='' /></div>http://kaaniyaru.blogspot.com/2006/09/blog-post_26.htmlnoreply@blogger.com (மா.கலை அரசன்)0tag:blogger.com,1999:blog-29216892.post-115837317875719114Sat, 16 Sep 2006 02:17:00 +00002006-09-16T07:54:38.983+05:30<span style="color:#ffff00;">தினம் உதைத்தாலும்<br />வருந்தாமல் சுமப்பான்<br />பைக்.<br /><br />ஃ<br /><br />குடித்தால் கேடு என்றார்<br />குடித்தால் தான் ஓடுகின்றான்<br />எந்திரவூர்தி.<br /><br />ஃ<br /><br />இலட்சுமணக் கோடுகள் அல்லவே<br />தாண்டாமல் இருப்பதற்கு?! – சாலை<br />நிறுத்தக்கோடுகள்.<br /><br />ஃ<br /><br />மோதவிட்டு வேடிக்கைப் பார்க்கின்றது<br />சிதைந்த உடல்களையும் வாகனங்களையும்<br />லெவல்கிராசிங்.<br /><br />ஃஃஃ </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29216892-115837317875719114?l=kaaniyaru.blogspot.com' alt='' /></div>http://kaaniyaru.blogspot.com/2006/09/blog-post_16.htmlnoreply@blogger.com (மா.கலை அரசன்)0tag:blogger.com,1999:blog-29216892.post-115817306685440206Wed, 13 Sep 2006 18:42:00 +00002006-10-19T08:30:50.786+05:30<span style="color:#ffff00;"><strong>சகியே!...<br />தென்றலாய் வந்து<br />இதமாய் கடந்து சென்றாய்.<br />புயலின் தாக்கத்தை<br />விட்டுச்செல்கின்றாய்.<br /></strong><br /></span><strong><span style="color:#ffff00;">வெளிச்சப்புள்ளியாய் தோன்றி<br />மெழுகாய்<br />ஒளி தந்து கடந்தாய்.<br />ஒரு மின்னலின்<br />அதிர்வை பதிந்து செல்கின்றாய்.<br /><br />ஒற்றை<br />மலராகவே வந்தாய்<br />அழகிய<br />பூந்தோட்டமாய்<br />நறுமணம் கமழ்கின்றாய்.<br /><br />எப்படி<br />என்னுள் நுழைந்தாய்?!...<br />நானே அறியாத<br />ஒரு கணத்தில்...<br /><br />பகல் வானம் போல்<br />வெருமையாய் இருந்த என்னில்<br />இரவு வான்<br />நட்சத்திரங்களாய்<br />உன் நினைவை<br />விதைத்து விட்டாய்.<br /><br />உன்<br />ஞாபக அலைகள்<br />சிறு தூறலாக துளிர்த்து<br />அருவியாய்<br />ஆர்ப்பரிக்கின்றது.<br /><br />யார் நீ?...<br />உன்னைச் சொல்லாமலேயே<br />என்னைக் கொல்கின்றாய் !...<br />ஃஃஃ</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29216892-115817306685440206?l=kaaniyaru.blogspot.com' alt='' /></div>http://kaaniyaru.blogspot.com/2006/09/blog-post_14.htmlnoreply@blogger.com (மா.கலை அரசன்)6tag:blogger.com,1999:blog-29216892.post-115800013039564869Mon, 11 Sep 2006 18:41:00 +00002006-09-12T00:12:10.506+05:30ஓ...<br />பாரதி!...<br />உன்னைப் பற்றி<br />நான்<br />என்ன எழுத முடியும்?!<br /><br />நீ<br />ஆகாயச் சூரியன்.<br />நானோ...<br />மிகச்சிறு மின் மினி!...<br /><br />ஒன்று மட்டும் நிச்சயம்<br />நான் மட்டுமல்ல<br />வரும் சந்ததியும்<br />உன்<br />கவிதைச்சூட்டில்<br />குளிர்காய்வோம்.<br /><br />உன் பெயரையும்<br />உச்சரிப்போம்…<br />தமிழ் உச்சரிக்கப்படும் வரை.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29216892-115800013039564869?l=kaaniyaru.blogspot.com' alt='' /></div>http://kaaniyaru.blogspot.com/2006/09/blog-post_12.htmlnoreply@blogger.com (மா.கலை அரசன்)0tag:blogger.com,1999:blog-29216892.post-115799425013302030Mon, 11 Sep 2006 17:01:00 +00002006-10-27T11:39:20.360+05:30சுகந்த மணம் தவழ<br />மெல்ல<br />மொட்டவிழும்<br />மலரின் மௌனம் ரசிப்பேன்.<br /><br />அலைகள் வீசி ஓய்ந்து<br />அயர்வாய்<br />அலைகளின்றி தூங்கும்<br />நீர்நிலையின் மௌனம் ரசிப்பேன்.<br /><br />பள்ளி சென்று படித்து – பின்<br />விளையாடி ஓய்ந்து<br />என் மேல் கொடியாய்<br />கால்பரப்பி கண்ணயரும்<br />என் செல்ல மகளின்<br />மௌனமான தூக்கம் ரசிப்பேன்.<br /><br />நீ<br />சில நேரம்<br />சிடு சிடுத்து சிணுங்கி – பின்<br />அமைதியாய்<br />என் கைகளுக்குள் அடைக்கலமாகும்<br />மௌன அழகை ரசிப்பேன்.<br /><br />பகலுக்கு<br />கருமை பூசி<br />கண்மூடிக் கிடக்கும்<br />இரவின்<br />ஏகாந்த மௌனம் ரசிப்பேன்.<br /><br />புயலின் அபாயமின்றி<br />பூப்போல<br />மெல்ல வருடிச்செல்லும்<br />தென்றல் கைற்றின்<br />மெல்லிய மௌனம் ரசிப்பேன்.<br /><br />அந்தரத்தில்<br />தொங்கி<br />அழகாய் ஜொலிஜொலிக்கும்<br />நட்சத்திரக் கூட்டத்தின்<br />ஒப்பில்லா மௌனம் ரசிப்பேன்.<br /><br />அந்தரத்தில்<br />தொங்கி<br />அழகாய் ஜொலிஜொலிக்கும்<br />நட்சத்திரக் கூட்டத்தின்<br />ஒப்பில்லா மௌனம் ரசிப்பேன்.<br /><br />மௌனம் ரசிக்கும் நானே<br />என்<br />மௌனம் வெறுக்கின்றேன்.<br /><br />உன்னோடு<br />ஊடல் கொண்டு<br />நான் மௌனம் காக்கும்<br />சில மணித்துளிகளில்<br />நீ<br />மரணவேதனையை<br />அனுபவித்த கணங்களை<br />நான் ரசிக்கவா முடியும்?!...<br /><br />என்<br />மௌனம் வெறுக்கின்றேன்<br />நீ<br />என்வோடு இருக்கும் போது<br />மட்டும்!...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29216892-115799425013302030?l=kaaniyaru.blogspot.com' alt='' /></div>http://kaaniyaru.blogspot.com/2006/09/blog-post_11.htmlnoreply@blogger.com (மா.கலை அரசன்)4